Τώρα που έχεις γίνει

Ενα φωτάκι που αναβοσβήνει

Ενα μωβ φωτάκι

Μέσα σ’όλα τ’άλλα

 

Τώρα που έχεις γίνει

Ένας οικείος ήχος (σχεδόν) κάθε πρωί

Ένα μεταλλικό τιτίβισμα

Μες στο μεταλλικό κουτί

 

Τώρα που έχεις γίνει

Νούμερα και πλήκτρα

Φωνή με διακοπές

Τραγούδια στο ραδιόφωνο

Ρούχα στο συρτάρι

Μνήμη και σκιές

 

Τώρα που έχω μάθει να μετράω

Εφτά ώρες μπρος και πίσω

Έξι. Μεσάνυχτα, Εννιά, Τέσσερις

Να κοιμάμαι όταν ξυπνάς

Να ξυπνάω όταν βγαίνεις

Και να βγαίνω όταν γυρνάς

 

Ξέμαθα το δέρμα σου

Ξέμαθα τον ρυθμό

Των ημερών κοντά σου

Ξέμαθα την ζεστασιά

 

Τώρα που έχεις γίνει

Μερικά δάκρυα στο σκοτάδι

Της αίθουσας του σινεμά

Μια σκιά στο πορτοφόλι

Μια εικόνα στριμωγμένη στον καθρέφτη

Ή πάνω από το γραφείο

 

Τώρα που έχεις γίνει

Θάλασσα και κύμα

από μελάνι γρατζουνιά

Ανεξίτηλο σημάδι

Στη σωστή πλευρά

 

Θα πάρω κι΄άλλα τρένα, θα πάρω αεροπλάνα

Θα τρέξω, θα σκοντάψω, θα σηκωθώ μετά

Θα πιω και θα μεθύσω, θα κλάψω και θα βρίσω

 

Και οι θάλασσές μας θα βρεθούν ξανά.

 

 

Maintenant que tu es devenu

Une lumière qui clignote

Une petite lumière mauve

Parmi toutes celles qui brillent

Maintenant que tu es

Un pépiement matinal

Un pépiement métallique

Dans une boîte en métal

Maintenant que tu es

Des chiffres sur le clavier

Des airs dans la radio

Des plis dans le tiroir

Un coin de ma mémoire

Maintenant que je sais

Compter à l’envers

Sept heures en avant et en arrière

Dix-huit, Minuit, Neuf et Seize et demi

Dormir quand tu te lèves

Se lever quand tu sors

Sortir quand tu dors

Ecrire quand tu rêves

J’ai désappris ta peau

J’ai désappris le tempo

Des jours à tes côtés

J’ai désappris l’intimité

Maintenant que tu es

Des larmes dans le noir

De la salle de ciné

Une ombre dans le porte-monnaie

Une image coincée au-dessus du miroir

Au-dessus du bureau ou dans une armoire

Maintenant que tu es

Les vagues et la mer

Une griffe encrée

Une trace indélébile

Sur le bon côté

Je prendrai d’autres trains, je prendrai des avions

Je vais courir tomber, me relever huit fois

Je serai ivre et sobre, gaie et triste à la fois

Et nos deux mers se retrouveront.